روش سیال در پوشش کفپوش چوبی

از این روش در پارکت های چند لایه (سه لایه) استفاده می شود که به سطح چسبانده نمی شوند بلکه به وسیله ضامن مکانیکی یا شیارها و پایه های چسبان به یکدیگر متصل می شوند. این روش مزایای زیر را داراست: ...

از این روش در پارکت های چند لایه (سه لایه) استفاده می شود که به سطح چسبانده نمی شوند بلکه به وسیله ضامن مکانیکی یا شیارها و پایه های چسبان به یکدیگر متصل می شوند. این روش مزایای زیر را داراست: ...

شنبه ۱۸ مرداد ۱۳۹۹ | 12:16  0 نظر   271 بازدید


از این روش در پارکت های چند لایه (سه لایه) استفاده می شود که به سطح چسبانده نمی شوند بلکه به وسیله ضامن مکانیکی یا شیارها و پایه های چسبان به یکدیگر متصل می شوند. این روش مزایای زیر را داراست :

- این روش آسان ترین چارچوب است. کفپوش های پلی اتیلن ، چوب پنبه ای ، پلاستیکی و دیگر پوشش ها بر روی سطح بتنی نصب می شوند که به نوبت با پارکت پوشانده می شوند. در این روش برای نصب به مهارت تخصصی نیازی نیست و خود شخص نیز می تواند نصب را انجام دهد.

- سریع ترین روش در نصب کفپوش است . اگر سطحی خیلی بزرگ نباشد و سایز و طرحی استاندارد داشته باشد ، نصب کفپوش چوبی یک روزه می تواند انجام گیرد.

- ارزان ترین روش نصب است که به مهارت و متخصصین و تجهیزات گران قیمت نیازی ندارد. اگر نصب بدون چسب صورت گیرد ، قیمت پارکت بندی فقط شامل خود کفپوش می شود.

- در این روش نیازی نیست که سطح از کیفیت بالایی برخوردار باشد بلکه می تواند بر روی سطح بتنی ترک خورده و شکسته نیز نصب گردد.

- حداقل هزینه بازسازی وتعمیر را داراست . برخی از تخته های خراب به آسانی جدا شده و قابل تعویض با تخته های نو می باشند.

اگر کف کهنه و فرسوده شده باشد ، به راحتی می توان با لاک زدن و صیغلی دادن و یا استفاده از روغن صاف و هموار شود. اگر کسی بخواهد کفپوش خود را عوض کند ، این روش آسان ترین چارچوب کفپوش چوبی برای نصب و جداسازی است.

توجه کنید که :

- هنگام استفاده از این روش هموار بودن سطح ضروری است . ضرورتهای همواری سطح به شرح زیر است :

در هر 2 میلی متر پوشش ، انحراف و موجی شدن تا حد 3 میلی متر قابل قبول است . اگر کفپوش با موارد ذکر شده فوق بر روی سطح نصب نشده باشد ، کفپوش ممکن است حرکت کند ، صدا ایجاد کند و بعدها در قسمت هایی که ضعیف است ، فشرده شده و بشکند.

- کفپوش نصب شده با این روش نباید به سطح فشرده شود. در قوانین استفاده از این روش به این موضوع اشاره می شود که کفپوش به سادگی بر روی سطح آماده شده قرار می گیرد بدون آنکه به آن بچسبد. اگر چنین روکش های شناور که به سطح چسبانده نمی شوند در قسمت هایی چسبانده یا فشرده شوند ، کفپوش ویژگی های عملیاتی خود را از دست می دهد. بنابراین بسته به فاکتورهایی در هر خانه ( مثلاً شدت حرکت بر روی کفپوش ، رطوبت و دمای هوا) ظاهر عمومی کفپوش می تواند خراب شود ، موج هایی روی کف ظاهر شوند و یا اینکه هنگام راه رفتن صدا ایجاد گردد. بنابراین مبلمان خانه و یا قفسه های کتاب و ... باید به وسیله فضاهای جبران کننده جدا شوند ، حتی برخی از تولیدکنندگان شکاف هایی را در کفپوش برای پایه های مبلمان یا تخت خواب یا ... ایجاد می کنند و فواصل جبرانی بین پایه ها و پارکت را ایجاد می نمایند.

- مشکل متداول در این کفپوش ها خصوصیات شبه لمینتی آن است ، مثلاً صدای ناخوشایندی که بر اثر قدم زدن بر روی آن ایجاد می شود . دلیل ایجاد صدا فضای خالی بین سطح و کفپوش است و میزان این صدا به پوشش بین سطح زیرین و کفپوش بستگی دارد. قسمت های خاص پوشش باید در زیر پارکت قرار گیرند و آن ها بیشتر برای استفاده در زیر کفپوش های شناور طراحی شده اند، این قسمت های کفپوش از چگالی بالایی برخوردارند و با قدم زدن روی کفپوش فشرده نمی شوند و ویژگی خود که عدم ایجاد صدا می باشد را برای مدتی طولانی حفظ می کنند . برای دستیابی به نتایج بهتر ، پارکت ها می توانند بر روی کفپوش های مخصوص نصب شوند که برای راحتی و آسایش بیشتر طراحی شده اند و می توانند صدای قدم ها را به خوبی جذب کنند. (این کفپوش های مخصوص از پلاستیک یا چوب پنبه ساخته شده اند)

کفپوش باید با پلی اتیلن پوشانده شود تا از مرطوب شدن کف جلوگیری شود ، اگر چنین نشود عایق رطوبتی باید قبل از نصب کفپوش روی سطح قرار گیرد.

- هموارسازی این کفپوش در مقایسه با کفپوشی به روش چسباندن کفپوش به سطح خیلی سخت تر است چرا که در این روش ، کفپوش به سطح چسبانده نمی شود و ممکن خم شود، موج دار شود و یا حین هموارسازی نوسان کنند ، به همین علت هموارسازی در این روش سخت تر و گران تر خواهد بود.


دیدگاه خود را بیان کنید